HEIC na JPG bez utraty EXIF

Tak. Bez rejestracji, bez znaku wodnego, bez dziennego limitu i bez opłat. Konwertuj tyle zdjęć z iPhone'a, ile chcesz, i tak często, jak chcesz — strona zachowuje się tak samo niezależnie od tego, czy masz konto.

Nie. Dekodowanie i ponowne kodowanie odbywają się w karcie Twojej przeglądarki. Otwórz DevTools, przejdź na kartę Sieć i przekonwertuj plik: jedyne żądanie, jakie kiedykolwiek zobaczysz, to sam dekoder — nigdy ani bajt Twojego zdjęcia. Tutaj to szczególnie ważne, bo pliki HEIC to zwykle prywatne zdjęcia rodziny, dokumentów albo wnętrza Twojego domu.

Wszystko, co telefony i aparaty zapisują jako HEIF: .heic, .heif, .hif oraz warianty seryjne .heics i .heifs. W zamian dostajesz JPG, PNG lub WebP. Pliki AVIF wyglądają z zewnątrz podobnie, ale to inny format, który Twoja przeglądarka i tak już otwiera — dlatego narzędzie mówi o tym wprost, zamiast je konwertować.

Do 50 MB na zdjęcie i 30 zdjęć w partii, co obejmuje każdą fotografię z iPhone'a, łącznie z ujęciami 48 MP. Zdjęcia konwertowane są ściśle po kolei, więc pełna partia nigdy nie próbuje trzymać trzydziestu zdekodowanych obrazów w pamięci; na telefonie duża partia zajmie po prostu trochę więcej czasu.

Obraz jest raz dekodowany i raz kodowany ponownie, więc format stratny, taki jak JPG czy WebP, przechodzi przez jedną generację kompresji. Przy domyślnej jakości 90 jest to niewidoczne na ekranie i w druku. Zjedź suwakiem niżej, żeby dostać mniejszy plik, albo wybierz PNG, żeby mieć kopię co do piksela. Licz się z tym, że JPG będzie większy niż HEIC: HEIC to po prostu wydajniejszy kodek i właśnie dlatego Apple się na niego przesiadło.

Tak, domyślnie — i to właśnie ta część, którą większość konwerterów robi źle. Blok EXIF jest czytany prosto z pliku HEIC i zapisywany w JPG, więc data wykonania, aparat, obiektyw i współrzędne GPS zostają nienaruszone, a Twoja biblioteka zdjęć nadal porządkuje je według dnia, w którym powstały. Jeden tag zmieniamy celowo: flaga orientacji wraca do pozycji wyjściowej, bo obraz został już obrócony podczas dekodowania, a pozostawienie starej flagi sprawiłoby, że przeglądarki obróciłyby go po raz drugi. Jeśli wolisz nie zdradzać, gdzie zrobiono zdjęcie, przełącznik „Usuń lokalizację GPS” kasuje współrzędne, a resztę zostawia. A jeśli w ogóle nie chcesz metadanych, wyłącz EXIF — albo wybierz PNG lub WebP, które i tak wychodzą bez nich.

Kontener HEIC może zawierać kilka zdjęć: serię, kadry Live Photo albo towarzyszący obraz głębi. Konwerter bierze obraz główny, czyli ten, który aplikacja Zdjęcia pokazuje jako właściwą fotografię, a wiersz wyniku mówi Ci, ile ich było w środku. Wyciąganie każdej klatki serii nie jest obsługiwane.

Otwórz folder w Eksploratorze plików, naciśnij Ctrl+A i przeciągnij zaznaczenie na tę stronę — do 30 zdjęć w partii. Naciśnij Konwertuj, potem „Pobierz wszystko (.zip)” i rozpakuj paczkę, gdzie chcesz. Każdy JPG zachowuje nazwę swojego HEIC, więc IMG_4021.HEIC staje się IMG_4021.jpg i Twoja kolejność sortowania przetrwa; przy zachowanym EXIF Eksplorator i aplikacja Zdjęcia nadal pokazują oryginalną datę wykonania. Nie potrzebujesz płatnego rozszerzenia HEVC od Microsoftu, którego Windows w innym wypadku żąda, zanim w ogóle narysuje miniaturę. Więcej niż 30 zdjęć? Uruchom drugą partię — nie ma dziennego limitu.

Chrome, Edge, Firefox i Safari na Windowsie, macOS i Linuksie, a także na iOS i Androidzie. Na nowszym iPhonie lub iPadzie Safari czyta HEIC natywnie, więc konwersja jest natychmiastowa i nic się nie pobiera; wszędzie indziej strona jednorazowo pobiera dekoder o rozmiarze 2 MB, a przeglądarka trzyma go w pamięci podręcznej. Partia trzydziestu dużych zdjęć zajmie na telefonie więcej czasu niż na laptopie, ale dojdzie do końca — pliki konwertowane są po jednym, więc karcie nigdy nie zabraknie pamięci.